အမှောင်ထဲမှာ ဘာကြောင့် ပစ္စည်းတွေ တောက်ပနေတာလဲ။ ဘေးကင်းရဲ့လား။

(SeaPRwire) –   မှောင်ထဲမှာတောက်ပတဲ့ ကြယ်လေးတွေဟာ ကလေးဘဝရဲ့ အဓိကအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလိုပါပဲ။ ငါးတန်းအရွယ်မှာ အိပ်ခန်းမျက်နှာကျက်မှာ ကပ်ခဲ့ဖူးပြီး ဆယ်စုနှစ်များစွာအကြာ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ညတိုင်း သစ္စာရှိရှိ လင်းနေဆဲကို ပြန်တွေ့ခဲ့ရမှာပါ။ အခုဆိုရင် မှောင်ထဲမှာတောက်ပတဲ့ စာရွက်တွေ၊ မှောင်ထဲမှာတောက်ပတဲ့ အိပ်ဝတ်စုံတွေ၊ မှောင်ထဲမှာတောက်ပတဲ့ ဆေးသုတ်ဆေးတွေနဲ့ အများကြီး ပိုများလာပါပြီ။

ဒါဆို ဒီပစ္စည်းတွေထဲမှာ ဘာတွေက တိတိကျကျ တောက်ပနေတာလဲ။ ပြီးတော့ ဆွဲဆောင်မှုရှိစေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အလင်းရောင်က တကယ်ပဲ ဘေးကင်းရဲ့လား။

အလင်းရောင် ဘယ်ကလာသလဲ

ဓာတ်သတ္တုအချို့ဟာ သဘာဝအတိုင်း phosphoresce ဖြစ်ပါတယ်။ အလင်းရောင်ပေးပြီး မှောင်ထဲမှာထားလိုက်ရင် သူတို့က တောက်ပလာပါလိမ့်မယ်။ ကြေးနီနဲ့ ရောထားတဲ့ သွပ်ဆာလ်ဖိုက် (Zinc sulphide) ဟာ မှောင်ထဲမှာတောက်ပတဲ့ ကစားစရာတွေမှာ အများအားဖြင့် အသုံးပြုတဲ့ ဓာတ်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်တယ်လို့ Peoria, Ill. မှာရှိတဲ့ Bradley University က ဓာတုဗေဒပါမောက္ခ Dean Campbell က ပြောပါတယ်။ အလင်းရောင် ထိတွေ့တဲ့အခါ အီလက်ထရွန်တွေဟာ ခုန်ထွက်ပြီး လှည့်လည်သွားလာပါတယ်။ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ သူတို့ဟာ ဓာတ်ပေါင်းဖွဲ့စည်းပုံ (matrix) ထဲမှာ ဖြန့်ကျက်ထားတဲ့ ကြေးနီတွေကနေ ခဏတာ ဖမ်းမိနေပါတယ်။

အဲ့ဒီနောက် “အီလက်ထရွန်က မူလနေရာကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်ပါတယ်” လို့ Campbell က ရှင်းပြပါတယ်။ အလင်းရောင်ကနေ ဓာတ်ပစ္စည်းထဲကို ထည့်လိုက်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပျံ့နှံ့သွားတဲ့အခါ ပစ္စည်းက ပြန်မှောင်သွားပါတယ်။ နေ့ဘက်တစ်နေ့လုံး မျက်နှာကျက်က ကြယ်တွေထဲက အီလက်ထရွန်တွေဟာ ဒီအကကို ကနေကြတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ညရောက်တဲ့အခါ (ဒါမှမဟုတ် တံခါးတွေအားလုံး ပိတ်ပြီး ကုလားကာတွေ ဆွဲထားတဲ့အခါ) မှ ကျွန်တော်တို့ မြင်ရတာပါ။ တောက်ပတဲ့ ပစ္စည်းတွေမှာ အများအားဖြင့် အသုံးပြုတဲ့ နောက်ထပ်ပစ္စည်းတစ်ခုကတော့ ရှားပါးမြေသတ္တု ယူရိုပီယမ် (europium) နဲ့ ကုသထားတဲ့ စထရွန်တီယမ် အလူမီနိတ် (strontium aluminate) ဖြစ်ပါတယ်။

သို့သော် အလင်းရောင် ပျောက်သွားသည်နှင့် ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ခဏတာသာ တည်တံ့ပါသည်။

တောက်ပတဲ့အရာတွေက ဘာလို့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေတာလဲ

၁၉၀၂ ခုနှစ်တွင် အင်ဂျင်နီယာ William J. Hammer က phosphorescent ဓာတ်သတ္တုများကို အချိန်အကန့်အသတ်မရှိ စွမ်းအင်ဖြည့်ပေးမည့် အရာတစ်ခုနှင့် ရောစပ်ပါက ၎င်းတို့သည်လည်း အချိန်အကန့်အသတ်မရှိ တောက်ပနိုင်သည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ရေဒီယမ် (Radium) သည် ထိုကဲ့သို့ ကြာရှည်ခံသော စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ရေဒီယမ်နှင့် သွပ်ဆာလ်ဖိုက် (zinc sulfide) တို့ကို အရောင်တင်ဆီ (varnish) နှင့် ရောစပ်ခြင်းဖြင့် လှပပြီး အဆက်မပြတ် တောက်ပနေသော ဆေးသုတ်ဆေးကို ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

Hammer က အရာအမျိုးမျိုးကို ထိုဆေးဖြင့် ဆေးသုတ်ခြင်းကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ ထိုဆေးကို နာရီမျက်နှာပြင်များပေါ်ရှိ နံပါတ်များကို သုတ်ရန် အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် မှောင်ထဲတွင် တောက်ပနေခဲ့သည်။ ၁၉၁၇ ခုနှစ်မှစ၍ Ottawa, Ill. ရှိ Radium Dial Company သည် ဆေးသည် အန္တရာယ်ကင်းကြောင်း အာမခံချက် ရရှိထားသောကြောင့် စုတ်တံများကို သေသေချာချာ ချွန်မြစေရန် လျှာဖြင့် လျက်ခဲ့ကြသည်။ New Jersey နှင့် Connecticut တို့တွင်လည်း အလားတူ စက်ရုံများ ရှိခဲ့သည်။

ဓာတ်ရောင်ခြည်သင့် ရေဒီယမ်ကို စားသုံးမိပြီး နှုတ်ခမ်းနှင့် သွားများပေါ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းကြောင့် သူတို့၏ မေးရိုးများနှင့် မျက်နှာများ မကြာမီ ပြိုကွဲလာပြီး အများအပြားမှာ ဓာတ်ရောင်ခြည်ကြောင့်ဖြစ်သော ကင်ဆာရောဂါဖြင့် ဆိုးရွားစွာ သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ Ottawa မြို့တွင် ဤ “ရေဒီယမ်မိန်းကလေးများ” အတွက် အထိမ်းအမှတ် အဆောက်အအုံတစ်ခု ယခုအခါ တည်ရှိနေသည်ဟု Campbell က ပြောသည်။

“ဒါဟာ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးရဲ့ ကြေးရုပ်တုပါ” ဟု ၎င်းက ပြောသည်။ “သူမဟာ နာရီမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ရပ်နေပြီး လက်တစ်ဖက်မှာ ညှိုးနွမ်းနေတဲ့ ပန်းတစ်ပွင့်ကို ကိုင်ထားသလို နောက်တစ်ဖက်မှာတော့ ဆေးသုတ်စုတ်တံတွေကို ကိုင်ထားပါတယ်။” ထိုကဲ့သို့သော ဆေးသုတ်ဆေးများကို ယခုအခါ နာရီများတွင် အသုံးပြုခြင်း မရှိတော့ပါ။

ထို့ကြောင့် မှောင်ထဲမှာတောက်ပသည့် ပစ္စည်းများသည် အမြဲတမ်း ဘေးကင်းခဲ့သည်မဟုတ်ဘဲ၊ ခေတ်မီ တောက်ပသည့်အရာဝတ္ထုများနှင့် ပတ်သက်၍ လူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ၏ နောက်ကွယ်က အကြောင်းရင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

မစားမိအောင်သာ သတိထားပါ

၎င်းတို့၏ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်ရှိသော်လည်း ယနေ့ခေတ်တွင် အသုံးပြုသော phosphorescent ဓာတ်ပစ္စည်းများသည် နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးပြုသည့် အခြားပစ္စည်းများစွာထက် ပိုမိုအန္တရာယ်မရှိပါ။ သို့သော်လည်း သင်၏ ကြယ်များကို လျှာဖြင့်လျက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆေးသုတ်ဆေးကို စားသုံးခြင်းတို့ကို အကြံပြုထားခြင်းမရှိပါ၊ အစားအစာမဟုတ်သော အရာဝတ္ထုအများစုကို မစားသလိုပါပဲ။

မျက်နှာကျက်မှာ ကပ်ထားတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။