အမေရိကန်-ဆော်ဒီ ကာကွယ်ရေး သဘောတူညီချက်တွင် ချန်လှပ်ထားသည်များ

(SeaPRwire) –   အိမ်ရှေ့မင်းသား မိုဟာမက် ဘင် ဆာလမန် (MBS) ဝါရှင်တန်သို့ လာရောက်စဉ် အမေရိကန်နှင့် ဆော်ဒီအာရေဗျတို့ လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည့် သဘောတူညီချက်သည် ဘုရင့်နိုင်ငံအတွက် မျှော်မှန်းထားသည်ထက် နည်းပါးသည်ဟု ငြင်းခုံရန် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကာတာသည် သမ္မတ ဒေါ်နယ်လ် ထရန့်က ထုတ်ပြန်ခဲ့သည့် အာမခံချက်မျိုးကို နှစ်လအကြာက ရရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထရန့်က ဆော်ဒီအာရေဗျကို အလားတူ သဘောတူညီချက်မပေးခဲ့သည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

ဤသည်မှာ မေးရန်မှားယွင်းသောမေးခွန်းနှင့် ငြင်းခုံရန်မှားယွင်းသော ငြင်းခုံမှုဖြစ်သည်။

စာရွက်ပေါ်တွင် ကာတာအမှုဆောင်အမိန့်ပါ ဘာသာစကားသည် SDA ထက် ပိုမိုခိုင်မာကြောင်း (တူရကီ၊ NATO မဟာမိတ်မှလွဲ၍ အရှေ့အလယ်ပိုင်းမိတ်ဖက်များနှင့် အခြားမည်သည့် အမေရိကန်လုံခြုံရေးအစီအစဉ်များထက်မဆို ပိုမိုခိုင်မာကြောင်း) မှန်ကန်ပါသည်။ သို့သော် ထိုနှစ်ခုကြားတွင် စစ်မှန်သော ခြားနားမှုမရှိပါ။

ထရန့်နှင့် MBS တို့သည် ဆော်ဒီအာရေဗျအား ပြင်ပတိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပေါ်ပါက အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှ ကာကွယ်ရန် တရားဝင်တာဝန်ရှိစေမည့် (NATO ၏ ပုဒ်မ ၅ ကဲ့သို့) ဆီးနိတ်အဖွဲ့မှ အတည်ပြုထားသော တရားဝင် ကာကွယ်ရေးစာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့လျှင်ပင် စစ်မှန်သော ခြားနားမှုမရှိသေးဟု ကျွန်ုပ်ဆိုချင်ပါသည်။

အကြောင်းမှာ ပါတီများသည် ၎င်းတို့၏ စစ်ရေးဆက်ဆံရေးကို မည်သို့ မြှင့်တင်ရန် ရည်ရွယ်သည်ကို သတ်မှတ်မထားပါက ကာကွယ်ရေးအစီအစဉ်နှစ်ခုစလုံးသည် အရေးပါမှု နည်းပါးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ SDA ကိစ္စတွင် အမေရိကန်နှင့် ဆော်ဒီအာရေဗျတို့သည် ၎င်းတို့၏ ကာကွယ်ရေးရည်မှန်းချက်အသစ်ကို လက်တွေ့အဖြစ် မည်သို့ပြောင်းလဲမည်ကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မသိရပါ။

ကျွန်ုပ်သည် SDA (သို့မဟုတ် ကာတာအမှုဆောင်အမိန့်) ကို လုံးဝပယ်ချလိုခြင်းမရှိပါ။ ၎င်းသည် အမေရိကန်နှင့် ဆော်ဒီအရာရှိများအတွက် ၎င်းတို့၏ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် အခွင့်အရေးသစ်တစ်ခု ဖန်တီးပေးသည်။ သို့သော် ပိုမိုကောင်းမွန်သော လုံခြုံရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနှင့် ညှိနှိုင်းမှုများအတွက် စံနှုန်းများ၊ အလေ့အကျင့်များ၊ စည်းမျဉ်းများ၊ ဥပဒေများ၊ ယန္တရားများ၊ လုပ်ငန်းစဉ်များနှင့် အဖွဲ့အစည်းများကို တိုးမြှင့်ကာကွယ်ရေးဆက်ဆံရေး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များအဖြစ် နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံး၏ အမျိုးသားလုံခြုံရေးဗျူရိုကရေစီများနှင့် စစ်တပ်များက တည်ဆောက်ရမည်ဖြစ်သည်။

SDA သည် အမေရိကန် စစ်လက်နက် ကိရိယာများ ရောင်းချခြင်းကို အလေးထားပြီး မဟာဗျူဟာမြောက် ကိစ္စရပ်များကို လုံးဝနီးပါး မဖော်ပြသည်ကို သတိပြုပါ။ ဤသည်မှာ အာရပ်မိတ်ဖက်များအပေါ် အမေရိကန်၏ လုံခြုံရေးမူဝါဒပုံစံဖြစ်ပြီး၊ ပစ္စည်းကိရိယာများကို အလေးထားပြီး ပူးတွဲလုံခြုံရေးစီမံကိန်းနှင့် ညှိနှိုင်းမှုများကို လျှော့ချထားသည်။ ဤဟာ့ဒ်ဝဲအသားပေးချဉ်းကပ်မှုသည် စုပေါင်းလုံခြုံရေးအကျိုးစီးပွားအတွက် ပူးပေါင်းပါဝင်လိုပြီး ပူးပေါင်းပါဝင်နိုင်သော အာရပ်မိတ်ဖက်များကို မဖန်တီးပေးနိုင်သေးသည်မှာ ယခုအခါ ရှင်းလင်းနေသင့်ပြီဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဆော်ဒီအာရေဗျနှင့် ကာတာတို့အတွက်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်းမဟုတ်ပါ။ ကူဝိတ်၊ အီဂျစ်နှင့် ဘာရိန်းတို့အား အမေရိကန်က အဓိက Non-NATO မဟာမိတ်များအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည် (ထရန့်က ဆော်ဒီအာရေဗျကို ထိုကလပ်သို့ ထည့်သွင်းခဲ့သည်)။ UAE သည် အမေရိကန်၏ ကမ္ဘာ့မဟာမိတ်နှင့် မိတ်ဖက်များကွန်ရက်တွင် အိန္ဒိယသာ ရရှိသည့် အဆင့်အတန်းဖြစ်သော ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်အတန်းများနှင့် အခွင့်အရေးများအားလုံးသည် ဤနိုင်ငံများအား ပိုမိုကောင်းမွန်သော အမေရိကန်လက်နက်များကို ရယူခွင့်ပြုပြီး ထိုလက်နက်များ ရောင်းချမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်းသာဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အမေရိကန်နှင့် ၎င်း၏ အာရပ်မိတ်ဖက်များသည် အခွင့်အလမ်းများစွာကို လျစ်လျူရှုထားသောကြောင့် ရှက်စရာကောင်းသည်။ အခြားအမေရိကန်မိတ်ဖက်များသည် ဤအကျိုးကျေးဇူးများ သို့မဟုတ် ပလက်တီနမ်အဖွဲ့ဝင်အဆင့်အတန်းများကို မခံစားရသော်လည်း ဝါရှင်တန်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်ပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်သော ကာကွယ်ရေးဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ ၊ ၊ ၊ နှင့် တို့ကို ကြည့်ပါ။ ၎င်းတို့သည် ဝါရှင်တန်နှင့် ၎င်းတို့၏ လုံခြုံရေးမိတ်ဖက်ဆက်ဆံရေးအသေးစိတ်တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကြသည်။

အမေရိကန်နှင့် ဆော်ဒီအာရေဗျ နှစ်နိုင်ငံစလုံးသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ကာကွယ်ရေးဆက်ဆံရေးမှ အကျိုးအမြတ်ရရှိမည်မှာ သေချာပါသည်။ ဆော်ဒီအာရေဗျအတွက် အမေရိကန်နှင့် ပိုမိုခိုင်မာသော ကာကွယ်ရေးအစီအစဉ်သည် ၎င်း၏လုံခြုံရေးအတွက် အရေးကြီးသည်။ ထိုလုံခြုံရေးမရှိဘဲ MBS သည် ၎င်း၏နိုင်ငံ၏ အဓိကဦးစားပေးဖြစ်သော ပြည်တွင်းစီးပွားရေးအသွင်ကူးပြောင်းမှုကို အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အမေရိကန်အတွက် ဒေသတွင်းမိတ်ဖက်များက ဒေသကိုလုံခြုံစေရန်နှင့် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် ပူးပေါင်း၍ ဆောင်ရွက်နိုင်လေလေ၊ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ အခြားလုံခြုံရေးစိန်ခေါ်မှုများအပေါ် ပိုမိုအာရုံစိုက်နိုင်လေဖြစ်သည်။ အာရပ်နှင့် မူဆလင်ကမ္ဘာများရှိ ၎င်း၏အရွယ်အစား၊ ကြွယ်ဝမှု၊ နိုင်ငံရေးသြဇာနှင့် ဘာသာရေးအာဏာတို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ဆော်ဒီအာရေဗျသည် ဝါရှင်တန်၏ ဒေသတွင်းလုံခြုံရေးတွက်ချက်မှုတွင် ဦးဆောင်အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် လုံခြုံရေးမိတ်ဖက်ဆက်ဆံရေးအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့် အခြေခံအုတ်မြစ်များအားလုံးတွင် အဖွဲ့အစည်းများသည် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်နိုင်သည်။ NATO သည် ၎င်း၏ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကြောင့်သာမက အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ နီးစပ်မှုနှင့် စည်းလုံးညီညွတ်မှုကြောင့်ပါ သမိုင်းတွင် အင်အားအကြီးဆုံး စစ်ရေးမဟာမိတ်ဖြစ်သည်။ တောင်ကိုရီးယားနှင့် ဂျပန်တို့နှင့် အမေရိကန်၏ စာချုပ်မဟာမိတ်များသည် ဤအဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ (နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်ရေး) ချိတ်ဆက်မှုများကြောင့် များစွာခိုင်မာသည်။ ဂျပန်နှင့် တောင်ကိုရီးယားတို့ အမေရိကန်နှင့် ရရှိထားသည့်အရာမျိုးကို ဆော်ဒီအာရေဗျတွင် မရှိပါ။

ပြည်တွင်းနိုင်ငံရေး၊ နှင့် ဘုရင့်နိုင်ငံ၏ ကန့်သတ်ထားသော စွမ်းရည်တို့သည် လုံခြုံရေးဆက်ဆံရေး၏ နက်ရှိုင်းမှုကို ကန့်သတ်ရာတွင် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်မှာ သေချာပါသည်။ သို့သော် ဤကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွှားရန် နေရာလွတ်များစွာ ရှိနေသေးသည်။ အချုပ်အားဖြင့် ဘုရင့်နိုင်ငံသည် အမေရိကန်နှင့် နှင့် ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ရာ၊ တစ်ခုစီနှင့် အထူးသဖြင့် နောက်ပိုင်းတစ်ခုကို အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အဆင့်နှစ်ခုစလုံးတွင် ပိုမိုတိုးတက်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပါ။

ပိုမိုနီးကပ်သော အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာနှင့် စစ်ရေးချိတ်ဆက်မှုများ (ပစ္စည်းကိရိယာများသာမက) ကို အလေးထားသည့် အမေရိကန်-ဆော်ဒီနှင့် အမေရိကန်-ပင်လယ်ကွေ့ လုံခြုံရေးဆက်ဆံရေးတွင် အခြေခံကျသော ပြောင်းလဲမှုများမရှိပါက မည်သည့်နှစ်နိုင်ငံ ကာကွယ်ရေးသဘောတူညီချက်မျှ ထိရောက်မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုသဘောတူညီချက်များသည် ပိုမိုစွမ်းဆောင်နိုင်သော ဆော်ဒီအာရေဗျနှင့် ပိုမိုခိုင်မာသော စစ်ရေးဆက်ဆံရေးဟူသော ပန်းတိုင်ဆီသို့ ဦးတည်သော နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်သင့်ပြီး၊ ဆန့်ကျင်ဘက်မဟုတ်ပေ။