အခြားရွေးချယ်စရာမရှိခြင်းသည် လျှော့ချခြင်း၏ ဆိုးကျိုးများကို ဖမ်းယူနိုင်ခြင်းမရှိ

(SeaPRwire) –   Donald E. Westlake ၏ ၁၉၉၇ ခုနှစ်ထုတ် ဝတ္ထုဖြစ်သော The Ax ကို ယခုအချိန်ထက် ပို၍ကောင်းမွန်သော အချိန်မရှိတော့ပါ။ ထိုဝတ္ထုသည် လူသားတို့၏ အနှစ်သာရကို ဖယ်ရှားပစ်သည့် လုပ်ငန်းလျှော့ချခြင်း (downsizing) အကြောင်းကို ပြင်းထန်စွာ လေ့လာထားသည့် စာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်သည်။ သတင်းဆိုးမှာ No Other Choice သည် Westlake ၏ အေးစက်ပြီး တောက်ပြောင်သောဓားကဲ့သို့သော ဝတ္ထုနှင့် ထိုက်တန်သည့် ရုပ်ရှင်မဟုတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရုပ်ရှင်နှင့် စာအုပ်များသည် မတူညီသော အရာများဖြစ်ကြောင်းနှင့် စာဖတ်ခြင်းမှ ရရှိသည့် အရသာသည် ရုပ်ရှင်ကြည့်ခြင်းမှ ရရှိသည့် အရသာနှင့် အတူတူ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိကြသည်။ သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ စာအုပ်အကြောင်း သိရှိမှုသည် ကျွန်ုပ်တို့ မဖယ်ရှားနိုင်သော မျှော်လင့်ချက်များကို ပေးစွမ်းသည်။ Park သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော ရုပ်ရှင် ဒါရိုက်တာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ ၂၀၀၃ ခုနှစ်ထုတ် Oldboy သည် အေးစက်ပြီး အော်ပရာဆန်သော လက်ရာမြောက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း No Other Choice သည် အလွန်အကျွံ ညှိုးနွမ်းစွာ လေ့လာထားခြင်းနှင့် အလွန်အကျွံ ရယ်စရာကောင်းသော အပြုအမူများကြောင့် ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မရောက်ရှိနိုင်ပေ။ ၎င်းသည် ကျွမ်းကျင်သော ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးမှုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော လွဲချော်သွားသည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

Park သည် Westlake ၏ အနှစ်သာရဖြစ်သော အလုပ်မှ ထုတ်ပယ်ခံရသော စက္ကူစက်ရုံ အမှုဆောင်တစ်ဦးသည် သူထိုက်သည်ဟု ခံစားရသော အလုပ်အတွက် အများဆုံး အရည်အချင်းပြည့်မီသူ လေးဦးကို တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပို၍ ပို၍ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ပစ်သည့် အခြေခံအချက်ကို ယူ၍ ၎င်းကို ပြောင်းလဲပြင်ဆင်ကာ ရုပ်ရှင်၏ ဇာတ်ဆောင်ဖြစ်သူ Lee Byung-hun ၏ Man-su သည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရာဇဝတ်မှုကို ကျူးလွန်နိုင်စေသည့် အမှားများ၏ တေးဂီတကို ပိုမိုအလေးထားစေသည်။ ရုပ်ရှင်စတင်ချိန်သည် နွေရာသီဖြစ်ပြီး Man-su သည် သူ၏ လှပသော ခေတ်မီအိမ်၏ ဥယျာဉ်တွင် ဘားဘီကျူးမီးဖိုရှေ့တွင် ရပ်နေကာ သူ၏ ၂၅ နှစ်တာ သစ္စာရှိခဲ့သော စက္ကူစက်ရုံမှ ကျေးဇူးတင်လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးပို့လာသော ငါးခူများကို ကင်နေသည်။ သူသည် သူ၏ ဇနီး Miri (Son Ye-jin)၊ သူ၏ သားသမီးများဖြစ်သော ဆယ်ကျော်သက်သား Si-one (Woo Seung Kim) နှင့် အငယ်ဆုံးသမီး Ri-one (So Yul Choi) နှင့်အတူ ချစ်စရာကောင်းသော ရွှေရောင်ခွေးနှစ်ကောင်တို့ ဝန်းရံထားသည်။ ထိုခွေးနှစ်ကောင်ကို Ri-one သည် အာရုံကြောဆိုင်ရာ မသန်စွမ်းသူဖြစ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော ဆယ်လို ကစားသမားတစ်ဦးဖြစ်ကာ အထူးတပ်မက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အလယ်အလတ်တန်းစား၊ အလယ်အလတ်အသက်အရွယ် ဘဝတွင် လုံခြုံနေသော Man-su သည် သူ၏ ဘဝတွင် လိုချင်ခဲ့သမျှကို ရရှိခဲ့ပြီဟု ခံစားရသည်။

သို့သော် မကြာမီတွင် သူသည် ဈေးကြီးသော ငါးခူများသည် တကယ်တမ်းတွင် ဖျားနာနေသော အစားထိုးဆုလာဒ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလာရသည်။ သူ၏ ကုမ္ပဏီသည် သူ့ကို အလုပ်မှ ထုတ်ပယ်တော့မည်။ သူသည် အလုပ်ရှာဖွေရန် ကျန်ရှိနေသော်လည်း သူ၏ အသက်အရွယ်နှင့် အတွေ့အကြုံအဆင့်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက သူ့အတွက် အလုပ်မရှိတော့ပါ။ အမြဲတမ်း လက်တွေ့ကျသော Miri သည် အိမ်သုံးစရိတ်များကို အကြီးအကျယ် လျှော့ချခဲ့သည်။ သူမသည် ခွေးများကို အခြားနေရာသို့ ပို့လိုက်ပြီး မိသားစု၏ အိမ်ကို ရောင်းရန် အကြံပြုသည်။ ထိုအိမ်သည် Man-su ကိုယ်တိုင် ကြီးပြင်းလာခဲ့သော အိမ်ဖြစ်ပြီး ယခင်က သူ့ထံမှ ရောင်းချခံခဲ့ရကာ သူသည် ပြန်လည်ဝယ်ယူရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ထို့နောက် Man-su သည် သူ အလုပ်လုပ်လိုသော ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှ အင်တာဗျူးတစ်ခု ရရှိလာသည်။ ထိုအင်တာဗျူးသည် မအောင်မြင်ရုံသာမက နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ အထက်လူဟောင်းဖြစ်ခဲ့သော Park Hee-sun ၏ မာနကြီးသော Sun-chul ကြောင့်လည်း အရှက်ရစေသည်။ အဆုံးစွန်သော နည်းလမ်းအဖြစ် သူသည် အကြံအစည်တစ်ခုကို ချမှတ်သည်။ သူသည် သူ အလွန်တောင့်တနေသော အလုပ်အတွက် အဓိက ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးဖြစ်သည့် ဖိနပ်ရောင်းသမားအဖြစ် အချိန်ကုန်နေသော ရိုးသားကြိုးစားသူ Sijo (Cha Seung-won) နှင့် အရက်မူးနေရင်း နေ့စဉ်ကုန်ဆုံးနေသော ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေသည့် အင်ဂျင်နီယာ Bummo (Lee Sung-min) တို့ကို ဖယ်ရှားပစ်မည်။ ထို့အပြင် Sun-chul ကိုလည်း မည်သို့ ဖယ်ရှားရမည်ကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိမည်။

Man-su ၏ ပထမဆုံး လူသတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုသည် ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် – အလွန်အကျွံ ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် – ပျက်ကွက်သွားသည်။ ဒုတိယကြိုးပမ်းမှုမှာ အေးစက်စွာ ထိရောက်သည်။ သို့သော် ပထမဆုံး လူသတ်မှု၏ ပြင်းထန်သော ရယ်စရာကောင်းမှုသည် ရွှံ့ထဲတွင် ချော်လဲခြင်း၊ မြွေကိုက်ခြင်းနှင့် သေနတ်ကိုင်ဆောင်ထားသော စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် ဒေါသထွက်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး (Yeom Hye-ran) တို့ ပါဝင်ပြီး ရုပ်ရှင်ကို မ recover နိုင်သော မတည်မငြိမ်ဝင်ရိုးပေါ်သို့ လည်ပတ်စေသည်။ Lee – သူသည် Squid Game ကြောင့် အများဆုံး သိကြပေမည်၊ သို့သော် သူသည် Park ၏ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်က အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သော Joint Security Area တွင်လည်း ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည် – ရုပ်ရှင်၏ အစောပိုင်း အခန်းများတွင် အခြေအနေများကြောင့် လမ်းပျောက်နေသော လူတစ်ဦးအဖြစ် ခိုင်မာသည်။ သူသည် သူ၏ အခြေအနေနှင့် အတိအကျတူညီသော အခြားအလယ်အလတ်အသက်အရွယ် အမျိုးသားများ ပြည့်နှက်နေသော အတိုင်ပင်ခံ အစည်းအဝေးတစ်ခုသို့ တက်ရောက်သည်။ ထိုသူအားလုံးသည် အရှက်တရားနှင့် ကျားကောင်ပီသမှု ခံစားချက်များကို ရင်ဆိုင်ရန် ကျန်ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ မည်သည့်အရာက လူတစ်ဦးကို ထိုသို့ဖြစ်စေသနည်း။ ဤသည်မှာ အရင်းစနစ်၏ အလွန်အကျွံ စီးပွားရှာလိုမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် No Other Choice ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ထိုအချက်ပင် မဟုတ်ပေ။ ရုပ်ရှင်၏ ပို၍ ပို၍ ရှုပ်ထွေးလာသော ဇာတ်လမ်းသည် ဇာတ်လမ်း၏ ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ အလားအလာကို လျော့နည်းစေသည်။ Kim Woo-hyung က ရိုက်ကူးထားသော ရုပ်ရှင်သည် ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး လှပသော အသွင်အပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး Park သည် ကောင်းစွာစောင်းထားသော ကင်မရာထောင့်များနှင့် အမြင်အာရုံအရ ကျွမ်းကျင်သော dissolve များဖြင့် ပျော်ရွှင်နေသည်။ သို့သော် ကဗျာဆန်မှု မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသနည်း။ သင်သည် Park ၏ လက်ရာများကို သိရှိပါက – Oldboy ကိုသာမက သူ၏ လှပသော၊ လိင်စိတ်ထကြွစေသော (2016) သို့မဟုတ် 2023 ခုနှစ်၏ လှပသော neo-noir ကိုလည်း သိရှိပါက – သူသည် အထူးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင်၊ အတုထောက်လှမ်းရေးသည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော လူသားအလုပ်၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နေချိန်တွင် ပို၍ များစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း သင်သိပါလိမ့်မည်။

၁၉၉၇ ခုနှစ်တွင် Westlake သည် သူ၏ အခန်းဆက်နှင့် ဇာတ်ဆောင်ဖြစ်သူ၊ မထင်မှတ်ဘဲ အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်သွားသော Burke Devore ၏ နှုတ်မှ ဤစကားများကို ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ သူသည် အသုံးမကျဟု ခံစားရခြင်းကြောင့် လူသတ်မှုသို့ ရောက်ရှိသွားသော ရိုးသားသော လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ Devore သည် “ အလိုအလျောက် အနာဂတ်ကို အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခုအဖြစ်၊ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုအဖြစ် တင်ဆက်ခဲ့သည်၊ သို့သော် ကလေးဘဝကတည်းကပင် အလုပ်မလုပ်တော့သော လူများအတွက် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်းဟု ကျွန်ုပ် အံ့သြမိကြောင်း မှတ်မိသည်” ဟု ရောင်ပြန်ဟပ်သည်။ “ သူတို့ အလုပ်လုပ်ရမည် မဟုတ်လော။ သို့မဟုတ် သူတို့ မည်သို့ စားသောက်မည်နည်း။ စက်များက သူတို့၏ အလုပ်အားလုံးကို ယူဆောင်သွားပါက၊ သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ထောက်ပံ့ရန် မည်သို့ လုပ်ဆောင်မည်နည်း။” No Other Choice သည် Devore ၏ အရေးပေါ်အခြေအနေ၏ အသွင်အပြင်ကိုပင် မရောက်ရှိနိုင်ဘဲ Westlake ၏ အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်မှုများကိုပင် အပေါ်ယံမျှသာ ထိတွေ့သည်။ ယခု အနာဂတ်သည် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ပြီး No Other Choice သည် ၎င်း၏ အန္တရာယ်များကို အ anguish ဖြင့် အော်ဟစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပင် ခြောက်သွေ့သော ဟာသဖြင့်ပင် မထင်ဟပ်ပေ။ အစား၊ ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိသည်မှာ အလွန်အကျွံတွက်ချက်ထားသော၊ မကောင်းသော မျက်ခုံးလှုပ်ခြင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မလုံလောက်ပေ။