ဖောက်ဖျက်နိုင်သော အခြေခံများ၏ဥာဏ်ရည်ခေတ်

(SeaPRwire) –   ကျွန်ုပ်တို့၏လူ့အဖွဲ့အစည်းသည် ရှေ့ပြေးသောသို့သော် ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ခက်ခဲသော အကျပ်အတည်းကို ရင်ဆိုင်နေသည်။

နိုင်ငံရေးအဆင့်အတန်းကျဆင်းမှုနှင့် နည်းပညာ အရှိန်အဟုန် တိုးချဲ့ခြင်း၏ မျက်နှာပြင်အောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ အကျဆင်းနေသော အခြေခံနှစ်ခုရှိသည် ၊ အမှန်တရားနှင့် ယုံကြည်မှု။ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ခေါင်းစဉ်များကို လွှမ်းမိုးသော အဖြစ်အပျက်များထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ကမ္ဘာ့ရှုခင်းကို ပြန်လည်ပုံဖော်နေသည်။

အမှန်တရားနှင့် ယုံကြည်မှုကို မကြာခဏ ကောင်းမွန်သောအရာဟု သတ်မှတ်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အခြေခံအပြုအမူအဖြစ် လုပ်ဆောင်သည်၊ သဟဇာတဖြစ်သော လူ့အဖွဲ့အစည်းများ၊ လုပ်ဆောင်မှုဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းများနှင့် တည်ငြိမ်သောအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာစနစ်များအတွက် လိုအပ်သော ရှေ့ပြေးအပြုအမူဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မရှိလျှင် အရှိန်အဟုန် အမြင့်ဆုံးနည်းပညာများပင် တိုးတက်မှုကို ပေးဆောင်နိုင်ခြင်းမရှိ၊ ၎င်းတို့မရှိလျှင် ဒီမိုကရေစီဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးမှုများသည် မဖြစ်နိုင်၊ ၎င်းတို့မရှိလျှင် စီးပွားရေးနှင့် လူမှုရေးဘဝသည်一点一滴်ဖြစ်စဉ်လျှော့ချသွားသည်။

လွန်ခဲ့သောဆယ်စုနှစ်များအတွင်း လူ့အဖွဲ့အစည်းများသည် အမှန်တရားကို ဘယ်သို့ဆန့်ကျင်မှုရှိနေပေမည်၊ ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ပူးပေါင်းသဘောတူချက်ကို အားကိုးနိုင်ခဲ့သည်။ သိပ္ပံ၊ စာရင်းအမျိုးတော်နည်းပညာ၊ တရားစီရင်ရေးဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းများသည် အမှန်တရားများကို တည်ထောင်၊ ပြင်ဆင်၊ ပြည်သူ့တွင် အသိအမှတ်ပြုခြင်းအတွက် ယန္တရားများကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ထိုဘောင်ဖွဲ့စည်းမှုသည် အားနည်းလာသည်။ ဒီဂျစ်တယ် ကွန်ရက်များနှင့် စီစဉ်ခြင်းသည် ပြည်သူ့ဘဝကို သီးခြားသော သတင်းအချက်အလက် အနက်ဝင်များအဖြစ် ကွဲပြားစွာခွဲထုတ်ခဲ့သည်။ ဒြပ်ထုတ်မီဒီယာနှင့် ၎င်း၏ ပေါ်ပေါက်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် ဤ ကွဲပြားမှုကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေသည်။ နိုင်ငံသားများသည် ၎င်းတို့တွေ့ရှိရန်နှင့် နားလည်ရန် ရရှိနိုင်သောအရာသည် တကယ်ဖြစ်သမျှလား မသိရပေမည်၊ ယုံကြည်နိုင်သလား မသိရပေမည်၊ ထို့ကြောင့် ပူးပေါင်းသဘောတူရှိသောအမှန်တရား၏ စိတ်ကူးသည် အားနည်းလာသည်။

ဤ အပြောင်းအလဲသည် မှားယွင်းသောသတင်းအချက်အလက်များ၏ ပမာဏကိုသာ မကျော်လွန်ဘဲ ပြည်သူ့ဆင်ခြင်းတုံ့ပြန်မှု၏ သဘောသဘာဝကိုလည်း ပြောင်းလဲစေသည်။ အမှန်တရားသည် မတည်ငြိမ်ဖြစ်လျှင် လူ့အဖွဲ့အစည်းများသည် ၎င်းတို့၏ ညွှန်ကြားချက်မှ ဆင်းရဲသွားသည်။ ဆန့်ကျင်မှုသည် မကိုင်ထိန်းနိုင်လာသည်၊ အကြောင်းအရာသည် အနည်းဆုံး အချို့အတူသဘောတူသောရည်ညွှန်းအချက်များကို ယူဆပါသည်။ ၎င်းတို့မရှိလျှင် နိုင်ငံရေးဘဝသည် စင်္ကေတပြုခြင်း၊ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်တရားကို အသံထုတ်ခြင်းနှင့် အပြန်အလှန် သံသယဖြစ်စေသည်။ “ post-truth” — အောက်စ်ဖို့ အင်္ဂလိပ်စာရင်းအမျိုးတော်ကျောင်း၏ 2016 ခုနှစ်၏ စကားလုံး — ဤစကားလုံးသည် ယခုလူ့အဖွဲ့အစည်းများမှ မူတည်သော အသိပညာဘောင်၏ ပြိုကွဲခြင်းကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ထင်ဟပ်စေသည်။

ဤ ကျဆင်းမှုနှင့် အညီ ယုံကြည်မှု၏ တိုက်ခိုက်မှုလည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယုံကြည်မှုသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရာဟု မသတ်မှတ်၊ ၎င်းသည် လူမှုရေးနှင့် နိုင်ငံရေးအစီအစဉ်၏ လုပ်ဆောင်ရေးစနစ်ဖြစ်သည်။ မြင့်မားသော ယုံကြည်မှုရှိသော လူ့အဖွဲ့အစည်းများတွင် အဖွဲ့အစည်းများသည် အတိုင်းအတာအရ ထိရောက်စွာ လုပ်ဆောင်ကြသည်၊ အစိုးရများသည် ရေရှည်ရည်ရွယ်ချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ပြီး စီးပွားရေးသည် ပျံ့နှံ့သည်။ အနိမ့်ယုံကြည်မှုရှိသော လူ့အဖွဲ့အစည်းများတွင် စည်းမျဉ်းဆက်စပ်မှုကုန်ကျစရိတ်များ တိုးပွားလာပြီး လိုက်နာခြင်း ကျဆင်းသွားပြီး နိုင်ငံရေးဘဝသည် တိုတောင်းသော ကြိမ်ရက်အတွက် လွှမ်းမိုးလာသည်။ ယုံကြည်မှု ကျဆင်းခြင်းသည် ကမ္ဘာအနှံ့တွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်၊ ဒီမိုကရေစီအဖွဲ့အစည်းများ၊ စာရင်းအမျိုးတော်နည်းပညာ၊ ကော်ပိုရိတ်လီဒါရှင်၊ သိပ္ပံအထိလုံးဝ တိုက်ခိုက်နေသည်။ ၎င်းသည် အာဏာ အားနည်းလာသည့်၊ တရားဝင်မှုသည် ယာယီဖြစ်လာသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးသည်။ အရေးယူဆောင်ရွက်ထားသော မူဝါဒများသည် မကြာခဏ ပြည်သူ့အတွက် လက်ခံရန် ခက်ခဲသည်၊ ပြည်သူ့သည် ထုတ်ပေးသည့် ယန္တရားများကို ယုံကြည်မှုမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အမှုန်အသံဥပဒေခေတ်သည် ဤ ချက်သတ္တိများကို ပိုမိုပိုမိုတိုးမြှင့်စေသည့်အန္တရာယ်ရှိသည်။ အမှုန်အသံဥပဒေသည် စီရင်ချက်ခြင်းအား အရှိန်အဟုန် တိုးစေပြီး ရရှိနိုင်သောအချက်အလက်များ၏ ပမာဏကို ချဲ့ထွင်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် တစ်ယောက်တည်းဖြင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းများ၏ ထိုအချက်အလက်များကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်မှု သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ကို ဆက်သွယ်သောသူများကို ယုံကြည်ရန် စွမ်းရည်ကို ချမှတ်မည်မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်၊ အัลဂိုရစ်များသည် နေ့စဉ်ဘဝတွင် ပိုမိုပေါင်းစပ်လာသည် — ဘဏ္ဍာရေးစနစ်များမှ စတင်၍ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေးနှင့် အစိုးရစနစ်များအထိ — ဆုံးဖြတ်ချက်ချသူများနှင့် နိုင်ငံသားများအကြားအကွာအဝေးသည် ကြီးထွားနိုင်သည်။ အယ်လ်ဂိုရစ်မ် ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် ပွင့်လင်းမှုမရှိပုံရသောအခါပင် အနည်းငယ်သောအမှားများပင် လျော့နည်းမှုမရှိသော ယုံကြည်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အမှုန်အသံဥပဒေခေတ်၏ ဆန်းသန်းချက်မှာ ပိုမိုများပြားသော အချက်အလက်စွမ်းရည်သည် လူမှုရေးဆိုင်ရာ သဟဇာတဖြစ်မှု ကျဆင်းနေသောအခါလည်း တည်ရှိနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤ သဟဇာတဖြစ်မှုကို နည်းပညာအားဖြင့်သာ ပြန်လည်ထူထောင်ရန်မရှိပါ။ အဓိကစိန်ခေါ်မှုမှာ အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာဖြစ်သည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းများသည် ပူးပေါငီလာဆွေးနွေးမှုများ၊ ယုံကြည်စိတ်ချရသော အသိပညာအဖွဲ့အစည်းများ သို့မဟုတ် ပူးပေါင်းသော နိုင်ငံခံသဘောတူညီမှုများမှတစ်ဆင့် ပူးပေါင်းသဘောတူသော ရည်ညွှန်းအချက်များကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန်နည်းလမ်းများရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်မှုကို စိန်ခေါ်မှု၏အတိုင်းအတာကို အသိအမှတ်ပြုသော အဖွဲ့အစည်းများမှ ပြန်လည်ရရှိရမည်ဖြစ်သည်၊ ပွင့်လင်းမှုကို စွမ်းဆောင်ရည်အဖြစ်မဟုတ် လုပ်ဆောင်မှုအဖြစ်၊ တာဝန်ယူမှုကို ဟောပြောခြင်းအဖြစ်မဟုတ် နေ့စဉ်လုပ်ဆောင်မှုအဖြစ်၊ အမှန်တကယ်တည်းဖြစ်စေသည်။ အမှုန်အသံဥပဒေခေတ်သည် အဖွဲ့အစည်းများနှင့် နိုင်ငံသားများအကြားဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်ညှိနှိုင်းရန် တောင်းဆိုသည်၊ ၎င်းသည် အချက်အလက်များ ပေါများလာခြင်းနှင့် နည်းပညာ အရှိန်အဟုန် မရှင်းလင်းခြင်း၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာအကျိုးသက်ရောက်မှုများကို အသိအမှတ်ပြုသည်။

အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာအဆင့်တွင် အလားတူသောဖိအားများ ရှိသည်။ နိုင်ငံများသည် အမှန်တရားများအတွက် သဘောတူညီမှုမရှိလျှင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသည် ပျက်စီးသွားသည်။ ကမ္ဘာ့အဖွဲ့အစည်းများ ယုံကြည်မှုဆုံးရှုံးလျှင် နှစ်ဖက်စည်းမျဉ်းဆောင်ရွက်မှုများသည် ရှာဖွေတွေ့ရန် ခက်ခဲသည်။ ပြည်ထောင်စုရေးဆိုင်ရာ နည်းပညာများကို ပူးပေါင်းသဘောတူညီမှုမရှိဘဲ အသုံးပြုလျှင် စနစ်ဖြစ်စဉ် တိုက်ပျက်မှုဖြစ်နိုင်ချေသည် တိုးလာသည်။ ထိုကဲ့သို့သောပတ်ဝန်းကျင်တွင် အမှန်တရားနှင့် ယုံကြည်မှုသည် စိတ်ကြိုက်ဖွယ်ရာ အလိုအလျောက်များမဟုတ်ဘဲ အစီအစဉ်ဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များဖြစ်သည်။

ဤအခြေခံများကို လျစ်လျူရှုခြင်း၏ အန္တရာယ်များသည် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ကွဲပြားခြားနားသောအမှန်တရားများဖြင့် အမှတ်ထားသော လူ့အဖွဲ့အစည်းများသည် ငြိမ်းချမ်းစွာ အငြင်းပွားမှုများကို ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲလေ့ရှိသည်။ နိုင်ငံ