ဂရင်းလန်းအကျပ်အတည်းသည် နေတိုးအဖွဲ့ကို ချိုးဖျက်နိုင်သည်။

(SeaPRwire) –   ၂၀၂၅ ခုနှစ်တစ်ဝန်းကာလအတွင်း ဥရောပသားများက တရမ်ပ်အစိုးရနှင့် ပတ်သက်ပြီး အဓိကရည်မှန်းချက်တစ်ခုရှိခဲ့သည် – အမေရိကန်ကို ဥရောပလုံခြုံရေး၊ ယူကရိန်းနှင့် နေတိုးတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားရန်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အမေရိကန်သည် ဒိန်းမတ်နိုင်ငံ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရှိသော နယ်မြေဖြစ်သည့် ဂရင်းလန်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးပမ်းပါက ၎င်းရည်မှန်းချက်သည် ၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် မလိုအပ်တော့မည်။ ဥရောပခေါင်းဆောင်များက အဖြူရောင်အိမ်သည် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဖြူရောင်အိမ်သည် “ရွေးချယ်စရာများစွာ” ကို ဆွေးနွေးနေသည်ဟု ဆိုထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဥရောပသားများအတွက် အမေရိကန်သည် ယခုအခါ သားရဲဖမ်းစားသော အစိုးရဖြစ်သည်။ တရမ်ပ်အစိုးရသည် ဥရောပတိုင်းရှိ မဟုတ်သဘောကျသော ညာဘက်ပါတီများကို ပူးပေါင်းပြီး ဥရောပခေါင်းဆောင်များစွာက ၎င်းတို့၏ ဒီမိုကရေစီများအတွက် အတ္တဝါတရားဆိုင်ရာ ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်စေနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ဝါရှင်တန်သည် အမေရိကန်၏ ရှင်းလင်းသော လုံခြုံရေးအာမခံမရှိဘဲ ကီယဗ်ကို ဆက်လက်ဖိအားပေးနေသည်။ ရုရှားနှင့် စီးပွားရေးဆက်ဆံရေးကို ပုံမှန်ဖြစ်စေခြင်းသည် တရမ်ပအဖွဲ့အတွက် အရေးပါသောကိစ္စဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဥရောပခေါင်းဆောင်များစွာသည် ဤအခြေအနေကို လက်ခံလိုက်ခြင်းမရှိကြပေ။

အကြောင်းရင်းကား အဘယ်နည်း။ ဥရောပသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးအတွက် အမေရိကန်အပေါ် များစွာမှီခိုနေရသည်။ ဥရောပတိုင်း၏ လက်နက်ပြန်လည်ချဲ့ထွင်ခြင်းဆိုသည့် လုပ်ငန်းစဉ်သည် အနည်းဆုံး သုံးနှစ်မှ ငါးနှစ်အထိ ယုံကြည်စိတ်ချရှိရန် လိုအပ်သည်။ ထိုအချိန်အထိ ဥရောပသည် ယူကရိန်းကို စစ်ပွဲတွင် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နိုင်ရန်အတွက် လက်နက်၊ စီးပွားရေး၊ ထောက်ပံ့ရေးနှင့် အခြားမဟာဗျူဟာများအပေါ် များစွာမှီခိုနေရသည်။ ထို့အပြင် နေတိုးမှတဆင့် ရုရှားကို တားဆီးရန်အတွက်လည်း အမေရိကန်အပေါ် များစွာမှီခိုနေကြသည်။

တရမ်ပ်အစိုးရသည် ဥရောပ၏ အားနည်းချက်နှင့် အားနည်းချက်များကို မြင်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို အသုံးချနေသည်။ ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က ၎င်းသည် အီရွတ်နှင့် နေတိုးမှ အမေရိကန်၏ တစ်ဖက်တည်းကျန်းထွက်ခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် တရမ်ပကို ရန်လိုမှုမဖြစ်စေရန်အတွက် ဥရောပသားများအား အမေရိကသို့ ပို့ကုန်များအတွက် အချို့သော ကန့်သတ်ချက်များကို လက်ခံရန် တွန်းပို့ခဲ့သည်။

အဖြူရောင်အိမ်သည် ထိုမျိုးစုံနည်းဗျူဟာများကို ထပ်မံအသုံးပြုနေသည်။

သို့သော် ဂရင်းလန်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းသည် အမေရိကန်သည် မိတ်ဆွေဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်ဟူသော ထင်မြင်ချက်ကို ပျက်ပြားစေလိမ့်မည်။

သမ္မတ ဒေါနယ် တရမ်ပ်၊ ဒုတိယသမ္မတ J.D. Vance၊ မကြာသေးမီက ဂရင်းလန်သို့ အထူးသက်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့ဝင် အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသူ Jeff Landry နှင့် အဖြူရောင်အိမ် ဒုတိယအကြီးအကဲ Stephen Miller တို့သည် မကြာသေးမီရက်များအတွင်း ဂရင်းလန်နယ်မြေနှင့် ပတ်သက် အကြောင်းပြခဲ့သည်။ အမေရိကန်အရာရှိအကြီးတန်းများက အဖြူရောင်အိမ်သည် အာတိတ်ဒေသတွင် တရားဝင်လုံခြုံရေးစိုးရိမ်ပူပန်မှုများရှိကြောင်း စောဒကတက်ကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် ဆန့်ကျင်ရေး၊ တရုတ်၏ အသစ်သောစွမ်းရည်များကို ကန့်သတ်ရန် စွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ခြင်း၊ စစ်အချိန်တွင် ဝင်ရောက်မှုကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် အမေရိကန်ရေတပ်၏ ရှိနေမှုကို ချဲ့ထွင်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ သူတို့သည် ဂရင်းလန်သားများ သို့မဟုတ် ဒိန်းမတ်သားများကို အမေရိကန်၏ ကိုယ်စားပြုမှုဖြင့် ဤအရာများကို စီမံခန့်ခွဲရန် လုံးဝယုံကြည်မထားကြပေ။

ဤအမေရိကန်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ၏ ပြင်းထန်မှုကို အမေရိကန်အစိုးရအေဂျင်စီများတစ်လျှောက် ဂရင်းလန်တွင် ဖြစ်ပွားနေသော စီးပွားရေးမက်လုံးများ၊ သံတမန်းနှင့် တရားဝင်သဘောတူညီချက်များနှင့် လုံခြုံရေးအစီအစဉ်များနှင့် ပတ်သက်သော လုပ်ငန်းများ၏ ပမာဏက ပုံဖော်ထားသည်။

ဒိန်းမတ်သည် အတော်လေးသေးငယ်သော နိုင်ငံဖြစ်ပြီး အတော်လေးကန့်သတ်ထားသော စစ်ရေးစွမ်းရည်ရှိသော်လည်း၊ ၂၀၂၅ ခုနှစ်တွင် ၎င်း၏ဂျီဒီပီ၏ သိသိသာသော ၃% ကို ကာကွယ်ရေးအတွက် သုံးခဲ့ပြီး ဆက်လက်တိုးတက်နေသည်။ သို့သော် ကျွန်းသည်လည်း နေတိုး၏နယ်မြေ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး ဥရောပအရာရှိအကြီးတန်းများက ပြောကြားသည်မှာ တရမ်ပ်၏ လုံခြုံရေးရည်မှန်းချက်အားလုံးကို အလွယ်တကူ အောင်မြင်နိုင်သည်။ ကျွန်းတွင် အမေရိကန်အခြေစိုက်စခန်းများ ပိုမိုရှိရန် ပြိုင်ဆိုင်မှုမရှိပါ။ လုံခြုံရေးနှင့် ကာကွယ်ရေးဆိုင်ရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကိုလည်း အမေရိကန် – ဒိန်းမတ်နှစ်နိုင်ငံသဘောတူညီချက်များက ထောက်ခံပေးပြီး အမေရိကန်သည် ၁၉၅၁ ခုနှစ်ကတည်းက ကျွန်းတွင် ကြီးမားသော စစ်ရေးဝင်ရောက်မှုနှင့် အခြေစိုက်စခန်းလည်ပတ်မှုဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးများကို ရရှိနေပြီးဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အမေရိကန်၏ ဂရင်းလန်နှင့် ပတ်သက်သော စိတ်ဝင်စားမှုသည် အများစုက စီးပွားရေးဖြစ်ပါက နယ်မြေ၏ သတ္တုများနှင့် ရှားရှားပါးပါးသော အရာများကို အမေရိကန်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများအတွက် ပွင့်လင်းပြီးဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် ဥရောပခေါင်းဆောင်များစွာက ဤအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းရန် သူတို့တွင် လုပ်နိုင်စရာအရာများနည်းပါးသည်ဟု ကြောက်ရွံ့ကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ပိုမိုကြမ်းတမ်းပြီး ဆိုးရွားသော ရည်မှန်းချက်တစ်ခုက လုပ်ဆောင်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည် – နယ်မြေချဲ့ထွင်ခြင်းနှင့် အိမ်ခြံမြေဖြစ်သည်။ တရမ်ပ်သည် မြေပုံပေါ်တွင် အမေရိကကို ချဲ့ထွင်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် လှုံ့ဆော်ပုံရသည်။

ဤအရာကို မြေပြင်ပေါ်တွင် စစ်သားများဖြင့် မဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံရေးနှင့် စီးပွားရေးဖိအားပေးမှုဖြင့် ဂရင်းလန်သား ၅၇၀၀၀ ဦးကို တိုက်ရိုက်နှင့် နိုင်ငံရေးအရ လွှမ်းမိုးရန်ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်၊ သို့သော် အမေရိကန်သည် ကျွန်းကို စစ်ရေးသာမက အရပ်သားဆိုင်ရာ အချုပ်အခြာအာဏာကိုလည်း တောင်းဆိုနိုင်သည်။

ဥရောပသားများသည် အမေရိကန်သည် ဂရင်းလန်နယ်မြေကို ဤနည်းဖြင့် သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးပမ်းပါက သူတို့က ဘာလုပ်ရမည်ကို ကောင်းမွန်သောအဖြေမရှိပါ။ ၎င်းတို့သည် “ဥရောပနေတိုး” ကို ဆက်လက်တည်ဆောက်ရန် ကြိုးပမ်းနိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပေကျင်းနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ၎င်း၏ ရှုပ်ထွေးမှု၏ အရှိန်ကို နှေးမြန်စေနိုင်သည်။ သို့သော် ပိုမိုယုံကြည်စိတ်ချရှိသော ရွေးချယ်စရာမှာ အမေရိကန်၏ ရည်မှန်းချက်များကို သက်သာစေရန်နှင့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စေရန် အဖြူရောင်အိမ်နှင့် အပျော်သဘောဆောင်သော သဘောတူညီချက်တစ်ခုရရှိရန် ကိုပင်ဟေ့ကို ဖိအားပေးရန်ဖြစ်သည်။

ယခုအထိ ဒိန်းမတ်အစိုးရ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ဂရင်းလန်ကို သတင်းခေါင်းစဉ်များမှ ဖယ်ရှားရန်၊ အချိန်ကုန်လန့်ရန်နှင့် စိတ်အေးစက်တည်ရှိရန်ဖြစ်သည်။ ယခုထိုနည်းဗျူဟာ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ ကိုပင်ဟေ့သည် အမေရိကန်အား မည်သည့်အစီအစဉ်ကိုမဆို ရှေ့ဆက်သွားရန် ကုန်ကျစရိတ်များကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် ကျန်ဥရောပတို့အား ကြားနေရန် ကုန်ကျစရိတ်များကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။

ဒါကြောင့် ဒိန်းမတသမ္မတ Mette Frederiksen သည် “အကယ်၍ အမေရိကန်သည် နေတိုးနိုင်ငံအခြားတစ်နိုင်ငံကို စစ်ရေးအရ တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ပါက အရာရာတိုင်း ရပ်တန့်သွားမည်၊ နေတိုးအပါအဝင် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီးတွင် ထူထောင်ခဲ့သော လုံခြုံရေးပင်လည်း” ဟု ထင်သက်သေပြောကြားခဲ့သည်။

အမေရိကန်က တွန်းအားပေး၍ ဂရင်းလန်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းသည် ဒေါ်လာဖြင့် မပစ်ခတ်ကြဘဲ ဒေါ်လာဖြင့် ပစ်ခတ်ခြင်းဖြစ်ပါက ဥရောပသားများအတွက် အရှက်တစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည်။ Frederiksen သည် မှန်သည်။ အမေရိကန်၏ မြေယာဖမ